20092017
Data: 2012-12-18

Każda religia współczesna posiłkuje się źródłami pisanymi. Wielkie księgi są elementami obrządku, zawierają główne filary wiary i opisy świętych męczenników i proroków. Ewangelia to stały element celebrowania mszy świętej w obrządku chrześcijańskim. Podczas odczytywania kolejnych ksiąg Nowego Testamentu – wierni zapoznają się z życiem i naukami Jezusa Chrystusa, które powinni wcielać do własnego życia. W środowiskach katolickich ewangelia stała się wyznacznikiem „stylu życia”. To w myśl jej treści chrześcijanie gloryfikują takie wartości jak wiara, miłosierdzie, wierność. Dla wielu ludzi jej treść jest ważniejsza niż jakiekolwiek nakazy kościelne. Nawet dla osób nieidentyfikujących się z żadną wiarą ewangelia jest wartościowym dziełem literackim. Zawiera, bowiem pierwsze opisy społeczeństw bliskiego wschodu – ich stylu życia, poglądów, relacji z innymi nacjami. Dla etnologów i antropologów to jedno z pierwszych źródeł, które pomaga im zrozumieć sposób kształtowania się chrześcijańskiej kultury. Przez tysiąclecia rozprzestrzeniła się ona na niemal cały świat, ważne jest, więc aby zapoznać się z jej genezą. Nie do przecenienia jest również wkład ewangelii w edukację społeczeństw średniowiecznych. Dla prostych ludzi była książką, dzięki której poczuli potrzebę poznania i zrozumienia pisma


Święte podstawy Ewangelii


Biblia jest święta księgą dwóch największych światowych religii – chrześcijaństwa i judaizmu. Stworzone w języku hebrajskim i aramejskim dzieło do tej pory wyznacza wiernym sposób życia, prezentuje wartości, którymi powinni się kierować, zawiera ważne dogmaty wiary. Dla chrześcijan najważniejszym jej elementem jest Ewangelia, – czyli rozdziały Nowego Testamentu opisujące żywot Jezusa – syna bożego. Jej treści odczytywane są podczas Mszy świętej w jej kulminacyjnym momencie, zaraz przed przyjęciem komunii. Sam termin ewangelia z greckiego oznacza dobrą nowinę. Odnosi się to do działalności Chrystusa mającego wybawić ludzkość od piętna grzechu pierworodnego. Chrześcijanie wierzą, że autorzy poszczególnych ksiąg zostali natchnieni duchem świętym do ich napisania. To właśnie, dlatego ewangelia stała się pismem określanym, jako święte – wypływa, bowiem z woli samego Boga. Jej współczesnym kształt zawdzięczamy działaniom kościoła katolickiego w latach 65-110. Wtedy to duchowni zebrali wszystkie dostępne pisma i w Nowy Testament wcielili te, które jak najbardziej zgadzają się z propagowanymi ówcześnie zasadami wiary. Pozostałe – odrzucone- określa się mianem apokryfów, a przez kościół katolicki są zakazane. W wielu innych religiach mających swe korzenie w chrześcijaństwie czerpie się jednak wiedzę właśnie z tych odrzuconych źródeł. Trudno przecież jednoznacznie twierdzić, które z nich, są tak naprawdę święte i wiarygodne